We leven met de littekens die we kiezen
Vrijdag 18 Juni 2010 om 09:00Het wil maar niet lukken met dit blog en it bothers me, zoals ik dat in het Engels zou zeggen als dit een Engelstalig blog was.
Grote plannen hebben we Val, voor deze ruimte hier, maar veelal doet het hier eerder aan als een leeg studentenhuis. De troep ligt er al, maar de gezelligheid is de deur uit. We zijn ergens anders bier aan het drinken en aan het dromen over de toekomst. Voetbal kijken wellicht. Dus maar even een update. Niet volgens het vaste format dat we afgesproken hebben, maar wel een teken van leven.
We hebben tattoos laten zetten! En het deed maar een beetje pijn. Sommigen van jullie weten wellicht dat ik bij de vorige tattoo (op mijn rug) in über-watjes-stijl bijna tegen de vlakte ben gegaan en jullie zullen daarom vast erg blij zijn om te horen dat ik me dit keer sterk heb gehouden. Ik weet dat jullie zo zijn. Altijd het beste met me voor. Geen snippertje bezwarend materiaal kunnen vastleggen op de gevoelige plaat. Voor de verandering.
Lastig vind ik het wel iedere keer als er iemand met een duidelijke afkeer van tattoos er een gesprek over wil voeren.
“Een tattoo.
Van mijn tekeningen.
Ja, ik teken graag.
Nou, vond ik mooi.
Ja, omdat ik dat dus mooi vind.
Gewoon.
Als ik tachtig ben denk ik dat ik andere zaken aan mijn hoofd heb.
Ik ben er nog steeds blij mee, ja.
Ja, ik zou er inderdaad een armband overheen kunnen doen ja.
Dat geeft niet, mijn vriend vind het ook niet mooi.”
Ik zag daarom laatst dit beeld op Flickr en vond het mijn wat en waarom wel mooi samenvatten.


…not always.
Mooie foto’s van je tatoeage!
had jullie al erg gemist! Ben benieuwd naar de tattoo van Val.