Aan kant / van kant
Woensdag 28 April 2010 om 11:36Even tussendoor he. Ik kan daar dus zooo gestressed van worden he. Van mensen die ‘het huis aan kant’ hebben. Mijn huis is nooit aan kant. Behalve als ik mensen op bezoek krijg die hun eigen huis altijd aan kant hebben. Bij enkele mensen is het zelfs zo erg dat ik ook de kasten opruim (dus: IN de kasten), omdat ik weet dat zij dat thuis óók aan kant hebben (en omdat ik denk dat ze stiekem hier en daar wat zullen opentrekken).
En daarom is het belangrijk om goede vrienden te hebben. Vrienden die, hoewel zij wél die magische ‘huisaankant’-krachten bezitten, weten dat het bij jou altijd een t•fys-zooi is. Een zwijnenstal. Dat ze geluk mogen hebben dat er een afwasmachine in het appartement zat toen we het huurden. En dat je nog een vriend hebt die zo af en toe de was doet. Of beter nog: vrienden die zelf een nog grotere berg zooi in hun huis hebben liggen. Die zijn helemaal ideaal. Want dan sloof je je een keer uit (je maakt de wc en het aanrecht schoon) en dan krijg je direct complimenten! Dat het zo lekker opgeruimd is!
Mooi zijn vooral ook de complimenten die je krijgt van zeer opgeruimde en hygiënische vrienden. Zo zei een goede vriendin eens in een gesprek tegen mij ‘Ik wou dat ik iets relaxter kon zijn met schoonmaken. Zoals met jou. Wel schoon, maar ook niet alles écht schoon.’ Had ik mooi wel de hele vrijdag staan schrobben. Latexuitslag tot aan mijn oksels. Maar, hey, ik was wel goed relaxt (en das ook zeker wel waar dus).
Hm.
Het punt van dit stukje ben ik een beetje vergeten... Nu ja, dat het hier een stofnest is en dat eh, dat lekker jammer is dan. Enzo. Poe!
