I love… to elope
Maandag 11 Januari 2010 om 09:30Ik lees eigenlijk meer boeken dan dat ik films kijk. Vaak ben ik te ongeduldig voor een film en Dvd’s kijk ik eigenlijk nooit. Zeg maar: NOOIT. Dit tot grote frustratie van mijn lifi. Toch laten sommige films op tv, of in de bioscoop, want dat vind ik wel leuk, een indruk achter. Niet eens de hele film, maar een woord, gebeurtenis of een gemoedstoestand. Laatst kreeg ik van een teamgenootje de tip om een hele leuke korte film te bekijken: Liefde, dood en luchtgitaar. Echt een aanrader! Er komt een prachtig woord in voor, namelijk to elope. Dat betekent zoiets als er samen tussen uitknijpen, er vandoor gaan. Pure romantiek. Het is iets wat je alleen met iemand anders kan doen. Eigenlijk een beetje zoals jullie: samen naar Brussel.
Toen mijn lifi en ik voor het eerst, na bijna een jaar, heel erg verliefd elkaar de liefde verklaarde, voelde ik mij alsof we ook aan het elopen waren, terwijl we al die tijd gewoon op dezelfde plek stonden. Het was 3 uur ’s nachts, herfst, aan de Oude Gracht. Er kwamen mensen langs, en mensen langs, en mensen langs, maar wij bevonden ons in onze bubble tot er iemand zei: “He, mag ik wat respect voor de mensen zonder relatie hier?!”.
Genoeg gezwijmel. Een groot verdriet heb ik laatst verbeeld gezien in Revolutionairy Road (2009) met Kate Winslet en Leonardo DiCaprio. Een prachtig hartverscheurende film en natuurlijk weer over de liefde. En het gebrek aan communicatie. Hoe je compleet verloren raakt wanneer je ophoudt met elkaar te spreken. Aan het einde van de film kon ik niet stoppen met huilen, door de tragiek van het niet samen elopen, terwijl dat eigenlijk het plan was.
Ten slotte, en dan houd ik op, twee films die mijn gemoedtoestand echt van slag hebben gebracht: Before sunrise (1995) en het vervolg Before sunset (2004). In beide de films spelen Ethan Hawke en Julie Delpy de hoofdrol. Ik moet je wel waarschuwen, want het zijn eigenlijk twee hele trage films. Volgens IMDB: “One of those movies, you either love, or you hate”. In mijn geval het eerste en ik heb de films dan ook samen met mijn vriendinnetje S. geduldig bekeken. Een aantal andere vriendinnetjes die ik de films heb aangeraden vielen in slaap, maar als je houdt van een heus liefdesverhaal, met prachtige dialogen, dan moet je deze films zien. En je laten meenemen door het verhaal. S. en ik waren prompt helemaal verliefd, en dan niet op elkaar.

liefde, dood en luchtgitaar is inderdaad een super mooie korte film! echt een aanrader.
leuke blogs schrijf je!!