Wit Licht
Dinsdag 03 November 2009 om 11:57De tijd tussen net afgestudeerd zijn en werken zie ik niet als een groot zwart gat. Niet dat jij dit zo ziet, hoor, maar je hoort het soms: “oei, en toen was het er: het zwarte gat…”. Ik zie het meer als een grote gapende witte leegte. Vooral fel wit, ik stel me er op de een of andere manier steeds licht bij voor. Geen vaste lijnen. Geen tijdskader. Alles, werkelijk alles ligt open. Al schijnt dat nu dus inderdaad anders te zijn, maar dat kon men niet voorzien. Hé. Dat het zo erg zou zijn.
En dan toch de vraag: wat voor werk… Doe je? Wil je? Heb je? Kan je. Sollicitatiebrieven schrijven? Opstellen van een goed cv? Hoe? Daar maak je dus een pdf-je van legt mijn lief mij uit. Dat is veel professioneler. Aha. We lezen elkaars brieven, bekijken elkaars cv, melden ons aan op Linkedin. Want ook dat hoort. Als je werkt. Of het van plan bent.
En dan: word ik ineens gebeld. Oke. Ik heb er natuurlijk wel een brief voor via de e-mail verstuurd. Ik kom door ronde 1 heen en daarna door nog een ronde. Ten slotte een assessment – halleluja, over stress gesproken – en heb ik de baan. Mijn baan. Mijn eerste echte baan. Zelf veroverd. Ow Yeah!
Hey Valerie!
Wat een heerlijke stukjes om te lezen, naast de nieuwe serie van Floor Faber en het blog van Anna-denise ben ik dus fan van jullie werk! Vooral op doordeweekse vrije dagen die het onregelmatig werken met zich mee brengt (zoals vandaag) word ik erg vrolijk van het bijlezen van jullie site!
kus
Ha Sanne. Wat goed. En Floor Faber is dus ook jouw nieuwe beste vriendin! Liefs.