'In deze barre tijden'
Dinsdag 03 November 2009 om 11:50Dus een jaar na mijn afstuderen kan ik eindelijk zeggen dat ik een vast baan heb. Nu, ik heb wel gewerkt tussendoor, maar steeds als tijdelijk projectmedewerker. En das dus niets voor mij, dat hele gefreelance. Doodzenuwachtig word ik ervan. En als ik doodzenuwachtig ben, dan worden anderen dat ook van mij. In het specifiek een van de eerste werkgevers die ik had na mijn afstuderen, die ik zo’n beetje op mijn blote knietjes heb gesmeekt om een baan, terwijl wij elkaar niet eens heel aardig vonden (oké, ik heb niet écht gesmeekt, maar het onderwerp kwam wel echt nét iets te veel ter sprake).
Ik ben niet goed in subtiel. Blij was ik dus ook dat ik bij mijn vorige werkgever en mijn huidige werkgever gewoon kon zeggen “ik wil die baan”. Nog blijer ben ik dat me dat nog gelukt is ook, in de huidige economische toestand (dat moet je er tegenwoordig achter zeggen, geloof ik, al merk ik weinig van die slechte economische toestand aangezien ik de afgelopen zes jaar compleet blut was). Gisteren kwam ik een Nederlandse mevrouw tegen in de bus die haar kinderen om nog maar een rondje universiteit had gestuurd want, zo zei ze, “ze vinden toch geen baan”. Tja.
Voor mij was het de tweede keer dat ik een master haalde en de derde keer dat ik een afstudeerceremonie meemaakte (bachelor was nogal een big deal). Ik weet nog dat ik na mijn Bachelor dacht “nu ga ik het helemaal maken”. Ik weet nog dat ik na mijn eerste Master dacht “echt, ik ga het heus nog eens maken (maar misschien niet nu meteen)”. Vorig jaar dacht ik “Ik ga in ieder geval dingen doen die ik leuk vind”. En nu vind ik het allemaal erg spannend maar inderdaad leuk. En heb ik het misschien wel een beetje ‘gemaakt’ al.
Amai.
